Verliesgevend vs verliesvrij
Eén idee verklaart het grootste deel van de verwarring rond bestandsconversie, en het kost twee minuten om het goed te begrijpen.
Gepubliceerd
Het onderscheid
Verliesvrije compressie maakt een bestand kleiner door het efficiënter te beschrijven. Decomprimeer het en je krijgt exact terug wat je erin stopte, bit voor bit. ZIP, PNG en FLAC werken zo.
Verliesgevende compressie maakt een bestand kleiner door informatie weg te gooien, en wel informatie waarvan een mens waarschijnlijk niet merkt dat ze ontbreekt. JPG, MP3, AAC en H.264 werken zo, en ze halen veel kleinere bestanden dan verliesvrij ooit kan, juist omdat ze mogen weggooien.
Verlies is blijvend, en dat is het deel dat mensen missen
Zodra een verliesgevende encoder iets weggooit, is het weg. Geen latere conversie haalt het terug. Een MP3 naar FLAC converteren levert een groot, verliesvrij bestand op met precies de gebreken van de MP3: het voorkomt verdere schade, maar maakt niets ongedaan.
Dit is het meest voorkomende misverstand over bestandsconversie, en het kost mensen echt werk: een foto die herhaaldelijk wordt geopend, bewerkt en als JPG opnieuw opgeslagen, verslechtert elke keer een beetje, eerst onzichtbaar, daarna duidelijk.
Transcoderen versterkt het verlies
Converteren tussen twee verliesgevende formaten, zoals MP3 naar OGG of M4A naar MP3, betekent audio decoderen die al door een encoder is gegaan en haar door een tweede halen. De twee gaan uit van andere aannames over wat veilig weg te gooien is, dus de tweede beschadigt materiaal dat de eerste al had uitgedund.
De praktische regel: encodeer altijd vanaf het beste origineel dat je hebt. Als je de WAV of FLAC nog hebt, encodeer dan daarvan en niet van een MP3 die je eerder hebt gemaakt.
Wanneer dit allemaal niet uitmaakt
Vaak maakt het echt niet uit. Een MP3 van 192 kbps van een cd-rip is voor de meeste luisteraars op de meeste apparatuur niet te onderscheiden van de bron. Een JPG met kwaliteit 0,92 van een vakantiefoto is op normale kijkgrootte niet te onderscheiden van het origineel. Je blindstaren op generatieverlies in een bestand dat je één keer in de auto beluistert, is verspilde moeite.
Het onderscheid doet ertoe als het bestand een master is: iets wat je opnieuw gaat bewerken, archiveren of later opnieuw gaat encoderen. Bewaar masters verliesvrij. Verspreid kopieën verliesgevend. Die ene gewoonte voorkomt bijna elk probleem in dit artikel.
Waar elk formaat staat
Verliesvrij: PNG, BMP, FLAC, WAV en de dataformaten CSV, JSON en YAML, waar een enkel gewijzigd teken een bug zou zijn en geen compromis.
Verliesgevend: JPG, WebP in zijn gebruikelijke modus, MP3, AAC, Vorbis, Opus en elke gangbare videocodec, waaronder H.264 en VP8.
Probeer beide soorten zelf: comprimeer een afbeelding met verliesgevende instellingen, of converteer WAV naar FLAC om te zien hoe verliesvrije compressie audio verkleint zonder één sample te wijzigen.