Audioformaten uitgelegd
Zes formaten dekken vrijwel alle audio. Ze vallen netjes in twee groepen uiteen, en de keuze binnen elke groep is makkelijker dan het lijkt.
Gepubliceerd
De twee groepen
Alles behouden: WAV slaat ruwe, ongecomprimeerde samples op, ongeveer 10 MB per stereominuut. FLAC comprimeert dezelfde samples zonder verlies tot ongeveer de helft van de grootte: decodeer het en je krijgt exact het origineel terug.
Een deel weggooien: MP3, AAC, Vorbis en Opus gooien detail weg om veel kleinere bestanden te krijgen. Bij verstandige bitrates is het verschil voor de meeste mensen op de meeste apparatuur niet hoorbaar.
Waarom MP3 niet dood te krijgen is
Technisch gezien is MP3 het zwakste van de formaten met verlies. AAC wint bij dezelfde bitrate, Opus wint overtuigend bij lage bitrates. Toch blijft MP3 de standaard, om twee redenen die niets met kwaliteit te maken hebben.
Ten eerste speelt het op letterlijk alles: elke autoradio, elke goedkope speler, elk stuk software van de afgelopen vijfentwintig jaar. Ten tweede zijn de patenten in 2017 verlopen, dus iedereen kan het vrij gebruiken. Universele compatibiliteit plus geen licentiekosten is een combinatie die geen van de technisch betere formaten kan evenaren.
Wanneer welke de juiste is
- WAV: bewerken, masteren, hardware of software voeden die ruwe PCM eist. Niet om op te slaan; het is enorm.
- FLAC: alles archiveren waar je om geeft. Zonder verlies op ongeveer de helft van de grootte van WAV, met goede tagging.
- MP3: alles wat moet afspelen op een plek die je niet beheert. 192 kbps is een verstandige standaard.
- AAC / M4A: het Apple-ecosysteem en moderne streaming. Beter dan MP3 bij dezelfde bitrate.
- OGG Vorbis: games en opensourceprojecten, waar een royaltyvrij formaat ertoe doet.
- Opus: spraak en streaming met lage bitrate, waar het ruimschoots het beste beschikbare is.
Bitrate in het kort
Bitrate is hoeveel bits elke seconde audio krijgt. Bij muziek is 128 kbps MP3 op goede koptelefoons hoorbaar aangetast, is 192 kbps prima voor bijna iedereen en koop je boven 256 kbps vooral gerustheid. Voor spraak is veel minder nodig: een podcast op 96 kbps mono is perfect helder.
Variabele bitrate besteedt meer aan complexe passages en minder aan eenvoudige, wat strikt beter is dan een vaste bitrate bij hetzelfde gemiddelde. Gebruik het waar de optie bestaat.
De ene fout die je moet vermijden
Converteer een bestand met verlies niet naar een bestand zonder verlies in de veronderstelling dat je iets hebt gewonnen. Een MP3 omgezet in FLAC is een groot bestand met precies de gebreken van de MP3. Het is een redelijke stap als je de audio gaat bewerken en geen verder verlies wilt, maar het is geen herstel en geen archief.
Om dit toe te passen: converteer WAV naar MP3 om te delen, converteer WAV naar FLAC om zonder verlies te archiveren, of comprimeer een audiobestand naar een lagere bitrate.