Grammatica- en schrijfcontrole

Hoe het werkt

Elke online grammaticacontrole stuurt je tekst naar een server, wat een vreemde keuze is voor een sollicitatiebrief, een juridische brief of een ongepubliceerd manuscript. Deze draait in de pagina. Het is ook goed om eerlijk te zeggen wat voor soort controle dit is, omdat dat bepaalt wat hij kan vinden.

Wat hij vindt

Mechanische fouten, betrouwbaar: herhaalde woorden, spatiëring rond leestekens, een kleine letter “i”, “should of” in plaats van “should have”, its/it's en your/you're waar de omringende woorden het duidelijk maken, a/an voor het verkeerde geluid, niet gesloten haakjes en een reeks veelgemaakte spelfouten. Optioneel markeert hij ook omslachtige formuleringen met kortere alternatieven, lijdende constructies, zwakke versterkers en zinnen die lang genoeg zijn om de lezer kwijt te raken.

Wat hij niet kan vinden

Dit zoekt patronen. Het begrijpt je zinnen niet, dus het kan geen verkeerde tijd vangen, geen congruentiefout over een lange bijzin, geen verkeerd geplaatste bijbepaling en geen echt woord dat in plaats van een ander wordt gebruikt waar de context het niet verraadt. “Niets gemarkeerd” betekent dat er geen mechanische fouten zijn gevonden — niet dat de tekst correct is.

Waarom geen model gebruiken

Een model dat grammatica werkelijk begrijpt, is honderden megabytes groot en zou in een browser minuten duren, en de goede draaien op andermans servers. Een snelle, eerlijke regelgebaseerde controle die je tekst nooit ziet, is voor de meeste teksten een betere ruil dan een trage die dat wel doet.

Stijlsuggesties zijn suggesties

De lijdende vorm is geen fout — het is de juiste keuze als de dader onbekend of onbelangrijk is. Beschouw die markeringen als aanwijzingen om even te kijken, niet als instructies om iets te wijzigen.