สร้างบาร์โค้ด

ทำงานอย่างไร

บาร์โค้ดเข้ารหัสตัวเลขหรือสตริงสั้น ๆ เป็นแท่งที่เครื่องสแกนอ่านได้ รูปแบบที่คุณต้องใช้ขึ้นอยู่กับสิ่งที่จะสแกน และการเลือกผิดคือสาเหตุปกติที่บาร์โค้ดที่สร้างขึ้นใช้ไม่ได้

การเลือกรูปแบบ

Code 128 รับข้อความได้เกือบทุกอย่างและเป็นค่าเริ่มต้นที่เหมาะสำหรับใช้ภายใน เช่น ป้ายทรัพย์สิน ป้ายชั้นวาง หมายเลขอ้างอิงการติดตาม EAN-13 และ UPC-A เป็นรหัสสินค้าค้าปลีกและต้องเป็นตัวเลขจริงที่ออกให้คุณ คุณสร้างขึ้นเองแล้วคาดหวังให้ระบบของร้านค้ารับไม่ได้ Code 39 เก่ากว่า รับตัวพิมพ์ใหญ่และตัวเลข และยังพบทั่วไปในงานโลจิสติกส์และห้องสมุด

ทำไมค่าจึงถูกปฏิเสธ

แต่ละรูปแบบมีกฎเข้มงวดเรื่องความยาวและอักขระ และส่วนใหญ่คำนวณเลขตรวจสอบจากค่า EAN-13 ต้องการ 12 หรือ 13 หลัก UPC-A ต้องการ 11 หรือ 12 หลัก และ Pharmacode รับเฉพาะตัวเลขในช่วงที่กำหนด เมื่อค่าไม่พอดี คุณจะได้รับแจ้งว่าเลือกรูปแบบใดและรูปแบบนั้นคาดหวังอะไร แทนที่จะได้ภาพที่ไม่ถูกต้อง

พิมพ์ให้สแกนได้

พิมพ์ที่ขนาดจริง เป็นสีดำสนิทบนพื้นขาว โดยเว้นที่ว่างชัดเจนทั้งสองข้างของแท่ง การย่อบาร์โค้ดจนแท่งเบลอเป็นสาเหตุที่พบบ่อยที่สุดที่ทำให้รหัสอ่านไม่ได้ ให้คงค่าที่แสดงอยู่ด้านล่างไว้ เว้นแต่มีสิ่งอื่นพิมพ์ให้ เพราะเป็นสิ่งที่ช่วยให้คนพิมพ์ตัวเลขเข้าไปเองเมื่อสแกนไม่ได้

บาร์โค้ดและคิวอาร์โค้ดต่างกัน

บาร์โค้ดเก็บค่าสั้น ๆ ในมิติเดียว คิวอาร์โค้ดเก็บได้มากกว่ามากและอ่านด้วยกล้องโทรศัพท์ หากคุณต้องการสิ่งที่ลูกค้าจะสแกนด้วยโทรศัพท์ เกือบแน่นอนว่าคุณต้องการเครื่องมือสร้างคิวอาร์โค้ดแทน